KOLEKTORY SŁONECZNE
Możliwość wyczerpania się zapasów paliw kopalnych oraz obawy o stan środowiska naturalnego człowieka znacznie zwiększyły zainteresowanie odnawialnymi źródłami energii i w konsekwencji doprowadziły do dużego wzrostu ich zainteresowań w wielu krajach. Niewyczerpalnym i czystym ekologicznie źródłem energii jest m.in. energia promieniowania słonecznego, a najprostszym urządzeniem do jej praktycznego wykorzystania jest kolektor słoneczny. W przeciwieństwie do tradycyjnej energetyki polegającej na spalaniu kopalin, energia słoneczna jest powszechnie dostępna, dlatego najefektywniej może być wykorzystana lokalnie, w sposób zdecentralizowany w miejscu, gdzie występuje zapotrzebowanie na ciepłą wodę, a w okresach przejściowych na dogrzewanie budynków mieszkalnych. Modelem do którego należy zmierzać są tysiące małych instalacji słonecznych u prywatnych użytkowników oraz większe instalacje w budynkach wielorodzinnych.
Schemat budowy oraz zasada działania kolektora próżniowego


Przykładowy zestaw solarny firmy Ulrich
Prawidłowo zaprojektowane i wykonane instalacje solarne mogą pokrywać 50 - 60% rocznego zapotrzebowania na energię cieplną dla podgrzania ciepłej wody użytkowej (CWU).
ZALETY KOLEKTORÓW SŁONECZNYCH
ZASTOSOWANIE
- ogrzewanie wody użytkowej
- ogrzewanie wody w basenach kąpielowych
ELEMENTY SKŁADOWE INSTALACJI SOLARNYCH
Podstawowym elementem instalacji solarnej są kolektory słoneczne montowane najczęściej na dachach budynków mieszkalnych lub gospodarczych. Najkorzystniej jest gdy montuje się je bezpośrednio nad lub obok punktów rozbioru wody (łazienka, kuchnia).Ogranicza się w ten sposób długość rur łączących i zmniejsza straty energii cieplnej podczas przepływu czynnika grzewczego.Montaż kolektorów na dachach wykonywany jest poprzez umieszczenie ich na specjalnych konstrukcjach wsporczych.
Energia słoneczna dostępna jest tylko w ciągu dnia i to z losową zmiennością. Aby mogła być efektywnie wykorzystana w systemie grzewczym musi być akumulowana.Do tego celu służą akumulacyjne zasobniki wodne z izolacją termiczną wykonaną z pianki poliuretanowej albo wełny mineralnej o grubości 55 do 75 mm. Zaopatrzone są w rurowe bądź płaszczowe wymienniki ciepła.
Sterowanie pracą solarnej instalacji grzewczej odbywa się przy pomocy regulatorów współpracujących z czujnikami temperatury i uruchamiających pompę obiegową lub cyrkulacyjną. Zadaniem regulatora jest załączenie pompy wówczas, gdy różnica temperatur jest wystarczająca dla wymiany ciepła pomiędzy czynnikiem roboczym w kolektorze a czynnikiem ogrzewanym w zbiorniku lub wymienniku. Regulator zabezpiecza również układ przed przekroczeniem maksymalnej wartości temperatury w zasobniku lub kolektorze.
Do wymuszonego obiegu medium w instalacjach cieczowych wykorzystuje się pompy takie same jak w instalacjach centralnego ogrzewania (CO) i (CWU). Zakres wydajności czynnika i spadków ciśnienia w instalacjach solarnych jest raczej niewielki, toteż dobór wielkości pompy obiegowej nie stanowi większego problemu.
Instalacje solarne z pośrednim obiegiem kolektorowym wyposaża się w armaturę typową dla instalacji CWU i CO. Przed nadmiernym ciśnieniem zabezpiecza instalację naczynie wyrównawcze i zawór bezpieczeństwa, natomiast odpowietrznik zainstalowany w szczytowych fragmentach instalacji obiegu kolektorowego pozwala na dokładne jej odpowietrzenie. Pomiędzy wylotem z kolektorów a zbiornikiem montowany jest zawór zwrotny, który zapobiega ewentualnej odwrotnej cyrkulacji ciepłej wody w godzinach nocnych.